• Overstemd door de paasklokken

    Op paasmorgen ging ik heel vroeg op weg naar de Antwerpse kathedraal. Om met katholieke, orthodoxe, evangelische en protestantse voorgangers het Paasfeest te beginnen met een gezamenlijke Paaswens aan elkaar en de stad. Het was een mooi oecumenisch initiatief. Zie het bericht op het nieuws van ATV: http://www.atv.be/item/kerkgemeenschap-pen-vieren-samen-pasen

    Daar stonden we in allemaal verschillende kleuren en gewaden. Nadat de katholieke bisschop van Antwerpen het Paasevangelie had gelezen, hieven we samen een Paashymne aan, maar toen begonnen ook de machtige klokken van de kathedraal te slaan. Al onze woorden en goede wensen die daarna volgden werden overstemd door het klokgelui. Het was prachtig en paste zo goed bij Pasen. Al onze menselijke woorden en goede bedoelingen worden opgenomen in het grootse gebeuren van Jezus' opstanding uit de dood. Aan de ene kant worden we overstemd door leven dat veel groter en schoner en zuiverder is dan wij kunnen geven en maken, aan de andere kant worden we meegenomen in datzelfde leven en krijgt ons bestaan en handelen toekomst en zin. Dat is de vreugde en vrolijkheid van Pasen, die de klokken van de kathedraal ons schonken die vroege morgen.

    kathedraal, pasen

     

  • Liever een stille, donkere Goede Vrijdag

    Suzanne van der Schot schrijft in een van haar boeken over de vreselijke ervaring dat je op Goede Vrijdag als gelovige de kerk verlaat en dan door een bruisende stad fietst met volle terrassen en mensen in een vrolijke zomerstemming. Terwijl jij net in een stille kerk hebt stilgestaan bij het bittere lijden van God en alles wat dat bij je oproept aan schuld, verdriet en pijn. Het zou beter zijn als het iedere Goede Vrijdag zonsverduistering zou zijn, zoals de eerste keer, of gewoon slecht weer, zodat je als gelovig mens door een stille, donker en natte stad naar huis mag.

    Vandaag herkende ik haar ervaring helemaal toen we de kerk verlieten en door een zomers Antwerpen naar huis gingen. Ik weet ook wel, dat de meeste mensen niet stil staan bij Goede Vrijdag en dat ze dus ook hun leven niet aanpassen aan iets dat niets voor hen betekent. Ik zal de laatste zijn die dat van hen zou eisen. Maar ik blijf het spijtig vinden dat er zo weinig sporen van de christelijke tijd overblijven in het alledaagse leven en de beleving van de tijd. Ook blijf ik verlangen naar stille, donkere Goede Vrijdagen, waarop de stad en de wereld opeens goed lijken te passen bij het bittere en donkere gebeuren van het kruis. Op zonnige Goede Vrijdagen ga ik gewoon snel naar huis en bedenk dat het over twee dagen Pasen zal zijn, waarop er niet genoeg licht, zon, vrolijkheid en warmte kan zijn om het feest van het Leven te vieren.

  • Een mooie, slanke Maria

    Ik liep wat te neuzen in een boekenwinkel die ook allerlei devote beelden, kaarsen en kruisen verkoopt. Een van de verkoopsters was door de telefoon in gesprek met een klant. Ik hoorde haar zeggen: ‘We hebben hier een mooie, slanke Maria’ en ze herhaalde het nog een keer. Ik had het dus goed gehoord: ‘een mooie, slanke Maria.’ maria, beeld

    Ik heb als protestant niet veel met Mariabeelden – om eerlijk te zijn, bijna niks. Natuurlijk zie ik als ik door Antwerpen fiets of in een katholieke kerk ben genoeg Mariabeelden, maar die weten me niet te raken. Ik kijk er nauwelijks echt naar. Ik heb daarom ook nooit goed op de vormen van een Mariabeeld gelet. Volgens mij doen die er ook helemaal niet toe: het gaat om haar gezicht – in mijn beleving – haar zoetige hemelse gezicht, dat het midden houdt tussen droefheid en gelatenheid. En verder is zij bedekt met een kleed – golvend blauw of wit – die haar lichaam kuis en, opnieuw, hemels bedekken.

    Wie vraagt er nu om een ‘mooie slanke Maria’? Begint zelfs in de katholieke devotie het hedendaagse schoonheidsideaal voor vrouwen door te werken? Moet Maria nu ook al naar de pijpen van de modewereld dansen? Dat zou ik toch spijtig vinden. Wij – ja, ook wij protestanten – hebben grote eerbied voor Maria, maar niet om haar uiterlijk, waarover we trouwens ook niets weten. Ik bewonder haar overgave, haar lijden om haar Zoon, haar krachtige lied over God die het lot van de armen en de zwakken omkeert en de machtigen en rijken van hun tronen stoot, maar niet haar vormen. Dus voor mij geen mooie, slanke Maria.