• Hemelse inkt

    Sinds een paar weken hangt er een vreemd kunstwerk in mijn kamer. Een simpele tekening van een bloem in een helderblauw kader. Het is een kunstwerk met een verhaal. Op een namiddag belde iemand bij ons aan die eigen kunstwerken verkocht. Hij liet me verschillende werken zien en vertelde dat hij als psychiatrisch patiënt tekende en schilderde om tot rust te komen. En om wat uit de kosten te komen, verkocht hij zijn werken aan de deur.

    moed, bloem

    Zoals altijd bij mensen die aan de deur om geld vragen of iets verkopen, vroeg ik me af of het verhaal waar was. Maar de waarheid was op dat moment even minder belangrijk dan de schoonheid van het verhaal. De moed en levenskunst van deze mens ontroerde me zo, dat ik besloot om de tekening - 'gemaakt met chinese inkt,' verzekerde hij mij - te kopen.

    Na de koop had ik een goed gevoel dat ik deze man had geholpen en niet had toegegeven aan het wantrouwen jegens leurders in de straat. Zeg maar: het goede gevoel van de brave burger die een minder bedeeld mens had geholpen. Een gevoel dat ik overigens verwerpelijk vind, maar ik kom er maar niet vanaf. Toch is het na een tijdje verdwenen. Als ik nu de bloem zie hangen, komt het verhaal weer boven van deze man die moedig, zonder schaamte en tegen alle moeite in tekent en en langs de deur gaat. En dat verhaal ontroert met nog steeds. Meer nog, het bemoedigt mij om dapper en hoopvol voort te gaan, als ik moedeloos of futloos ben. Het is daarom dat ik stiekem denk dat deze man een engel was. En als dat waar is, is de bloem misschien wel getekend met hemelse inkt.