• Schrik voor de Mayakalender

    Op 21 december 2012 loopt de Mayakalender ten einde. Op die datum is de vijfde b'ak'tun van de lange telling aan de laatste dag toe en moet de kalender weer van voorafaan beginnen (voor zover ik het goed heb begrepen). Voor sommige mensen is dat reden om te denken dat het einde der tijden op dat moment is aangebroken. Men spreekt wel over het 2012-fenomeen.

    Mayakalender, 2012-fenomeen, angst, einde der tijden

    Ik vind het opvallend hoeveel mensen hierover spreken. En dan heb ik het niet over mensen die alleen al bij het woord 'Maya' een esoterische ervaring krijgen, maar over min of meer seculiere mensen voor wie religie niet tot het dagelijks programma behoort. Zij voelen zich toch een beetje onbehaaglijk bij het einde van die kalender. Anders dan Amerikaanse televisiedominees die het apocalytische einde van de wereld voorspellen, hebben de Maya's blijkbaar wel (wat) krediet. Het zal wel liggen aan het exotische karakter van die oude beschaving en de aura van wijsheid die in het Westen aan de Indianenculturen is toegekend. Maar goed, het gevolg is wel schrik.

    Die schrik legt een dieperliggende angst bloot. De angst dat ons veilige en voorspelbare bestaan toch niet zo zeker is als we denken en hopen. Het kan op een dag zomaar gedaan zijn - dat weten we allemaal. Zou zo'n apocalyptisch scenario daarom blijven haken? Omdat het aansluit bij die onzekerheid? Je kunt je daar natuurlijk tegen wapenen door op een nuchtere manier je neer te leggen bij de eindigheid van het leven. Dat neemt de angst misschien weg, maar niet de fundamentele hopeloosheid van zo'n overtuiging. Dan ben ik blij dat ik geloof - tegen de wanhoop en de onzekerheid in - dat het einde een nieuw begin zal zijn. Geloof dat gebaseerd is op de vreemde Jezuskalender die afloopt met Goede Vrijdag en telkens weer begint met Pasen.