Het 'ouds' van 10.30 uur

Enkele weken geleden las ik over mensen die afkickten van hun nieuwsverslaving. Ze vonden dat het nieuws hun leven teveel beheerste en namen daarom het besluit om af te kicken: een week lang geen kranten, tijdschriften en ook geen nieuws en actualiteiten op internet of tv. Het bleek een zware strijd te zijn met serieuze afkickverschijnselen.

nieuwsverslaving,oud,nieuws

Ik kan me dat goed voorstellen, want ook ik ben nieuwsverslaafd - samen met bijna de ganse samenleving. Zonder de ochtendkrant en kennis van de laatste ontwikkelingen heb ik het idee dat ik niet echt leef. De filosoof Alain de Botton wijst in zijn boek Religie voor atheïsten op het bijna religieuze gezag van het nieuws in de westerse samenleving. Nieuw is in onze samenleving automatisch positief en wat het nieuws haalt, is belangrijk, wat volgens De Botton gebaseerd is op de 'onuitgesproken aanname dat ons leven voortdurend op het punt staat ingrijpende veranderingen te ondergaan dankzij ... politiek en technologie.'

Het probleem met het christelijk geloof (en de meeste religies) is dat het nu niet direct nieuw is. Jezus leefde 2000 jaar geleden, we lezen een boek dat voor een deel zelfs ouder is en kennen een indrukwekkende traditie van eeuwen. In een door nieuws gedomineerde samenleving zijn kerken en gelovigen dan ook druk bezig met vernieuwing - om toch maar niet ouderwets te zijn. Toch vraag ik me - denkend aan de nieuwsverslaving - af of dat de goede weg is. De Botton daagt gelovigen zelfs uit om hun kostbare, oude waarheden, verhalen en waarden te koesteren en blijven herhalen, in plaats van ze in te ruilen voor het vluchtige nieuwe dat over enkele weken of jaren alweer is vergeten.

Ik ben niet tegen vernieuwing en weet dat het geloof altijd weer actueel en nieuw is, maar een beetje afkicken van de religie van het nieuws en de vernieuwing kan geen kwaad. Als er een plek is waar dat kan, dan in de kerk bij het 'ouds' van zondagmorgen 10.30 uur. En dan ben ik graag uw oudsanker.

De commentaren zijn gesloten.