Film

  • Een (on)schuldig filmpje

    Het idiote filmpje 'Innocence of muslims' verhit al enkele weken de gemoederen in de wereld - tot in Borgerhout toe. Bij het zien van de compilatie van scènes dat het You Tube-filmpje is, kon ik me voorstellen dat je als moslim er niet vrolijk van wordt, of het moet zijn van de lachwekkend slechte kwaliteit van dit anti-islam product. Het is vooral anti-reclame voor de makers van zulke films - zoals Geert Wilders ook al geen talent had om zijn afkeer van de islam in degelijke kwaliteit te verpakken. Maar blijkbaar zijn door dit wanproduct toch heel wat moslims serieus geraakt, zo zelfs dat ze de straat op gaan om hun woede te uiten.

    innocence.jpg

    In het Westen is de reactie meestal dat iedereen het recht heeft om zijn of haar mening te geven en dat het beledigen van een godsdienst geoorloofd is, behalve als men direct aanzet tot haat of mensen ernstig discrimineert. Ik vind het terecht dat men juridisch zeer terughoudend is om belediging van godsdienst strafbaar te maken, omdat de rechter zich zo min mogelijk moet mengen in discussies over de inhoud van religies. Maar vanuit moreel oogpunt is er wel een probleem.

    Stel dat ik kritiek heb op de vader van een vriend. Ik vind zijn gedrag verwerpelijk en schadelijk voor mijn vriend. Dan heb ik het recht (en misschien ook wel de plicht ten opzichte van mijn vriend) om mijn kritiek te uiten. En de vader en mijn vriend hebben het recht om zich te verdedigen. Dat lijkt me elementair in de omgang van vrije morele wezens. Maar ik heb volgens mij niet het recht om de vader publiekelijk zwart te maken of uit te schelden. Daarmee schaad ik hem in zijn waardigheid en doe ik ook mijn bedoeling om de situatie te veranderen geen goed. Dit geldt volgens mij ook voor kritiek op religies: iedereen mag kritiek hebben op een godsdienst en zijn praktijken, maar het bewust beledigen en zwartmaken is moreel verwerpelijk. De christenen die dit filmpje hebben gemaakt zijn dan ook niet innocent, maar schuldig aan juist die haat die ze moslims verwijten.

  • Hij geeft je de mogelijkheid

    Gisteren de film Evan Almighty gezien - een moderne Hollywood-variant van het verhaal van Noach en de ark. Het is niet de beste film die ik ooit gezien heb en zijn voorganger Bruce Almighty vond ik sterker. evan almighty, bidden, mogelijkheid

    Maar één ding heeft me echt aan het denken gezet. Op een bepaald moment zegt Morgan Freeman tegen de vrouw van Evan een paar diepe dingen over bidden. 'Denk je dat God je moed geeft als je daarom vraagt, of dat Hij de mogelijkheid creëert om moedig te worden? Of dat Hij je gezin hechter maakt als je daarom vraagt, of dat Hij de mogelijkheid voor je schept om je gezin hechter te maken?' Hij geeft geen antwoord op die vragen, maar het is duidelijk dat de film voor de tweede optie kiest. God werkt meestal niet in onze plaats, maar maakt ruimte en geeft ons mogelijkheden om te handelen en keuzes te maken. Daarmee is niet alles gezegd over het geheim van bidden, maar mij helpt het wel om niet te simplistisch te denken dat God alles voor ons oplost en als een soort Superman de held speelt die wij mensen meestal niet zijn. Hij werkt in en door en met ons - als we er open voor raken en blijven. Mijn deel van het werken is mij al biddend te openen (moeilijk genoeg) en de ruimte en de mogelijkheden die God mij schenkt te zien en te gebruiken (ook niet gemakkelijk). En als ik dat niet doe - zoals Evan natuurlijk geen ark wil bouwen - dan gaat Hij hopelijk door met mogelijkheden geven tot ik moedig een stap zet.